O stronce
Strona Główna
Forum
Chat
Zobacz wpisy do Księgi Gości
Wpisz się do Księgi Gości
Info Star Wars
Postacie
Miecz świetlny
Pojazdy
Episode I i II
Episode III
Trylogia
Moc
Kodeks
Planety
Stuff
Download
Opowiadania
Planety
Alderaan
Błękitnobiały Alderaan to jedna z najważniejszych planet w dziejach galaktyki Gwiezdnych Wojen. Na jej powierzchni dominują tereny równinne w większości porośnięte wieloma gatunkami traw (przeszło 8000 rodzajów), a także wzgórza, pola, łąki oraz niezbyt duże morza. Na tym smaganym łagodnymi wiatrami świecie przeszło milion lat przed bitwą o Yavin zaczęła ewoluować rasa inteligentnych istot zwanych Killik. Niestety 30 tysięcy lat przed zniszczeniem pierwszej Gwiazdy Śmierci istoty te wyginęły w wyniku uderzenia meteorytu pozostawiając po sobie jedynie tzw. Krainę Zamków usianą pozostałościami ich budowli. 2500 lat później na Alderaan dotarli pierwsi ludzcy koloniści. Nie chcąc powtórzyć błędu Coruscant postanowili oni jednak żyć w harmonii z naturą budując między innymi czyste i ujmujące miasta położone głównie w wąwozach. Stolicą mianowano po pewnym czasie metropolię Aldera wybudowaną na wyspie położonej pośrodku jeziora powstałego od uderzenia meteorytu. Z biegiem czasu wyrosło w niej wiele muzeów, uniwersytetów, a także pałac rodziny królewskiej. Dzięki uczciwości i pokojowej natury kolejnych pokoleń ludzi żyjących na Alderaanie planeta ta szybko stała się symbolem poszanowania prawa i spokoju. Z czasem zaczęto określać ją również galaktycznym centrum sztuki, filozofii i edukacji. Jej mieszkańcy tak bardzo nienawidzili wojen i brutalności, iż po Wojnach Klonów przeprowadzili nawet całkowitą demilitaryzację swojego świata. Choć na planecie tej od dawna panowała demokracja, to główna władza pozostawała w rękach rodziny Królewskiej. 13 lat przed blokadą Naboo na Alderaanie doszło do silnego sporu między dwoma rodami, o to który z nich ma prawo do tronu. Sprawę rozstrzygnęła dopiero specjalna drużyna rycerzy Jedi, która wskazała wówczas na ród Organa. To właśnie na tej cichej i spokojnej planecie ukryta została młoda Leia, którą Bail Prestor Organa wziął na swoją adoptowaną córkę. Od niepamiętnych czasów świat ten był jednym z największych stronników Starej Republiki.
Bakura
Bakura jest często nazywana błękitno-zieloną planetą, spowodowane jest to tym, iż na planecie przeważają tereny zalesione, występuje na niej także wiele rzek. W delcie jednej z nich położona jest zresztą stolica planety - Salis D'aar. Na planecie oprócz ludzi żyją w małej ilości także Kurtzeni będący humanoidalną rasą. Powodem, dla którego Imperium w ogóle się nią zainteresowało była produkcja silników antygrawitacyjnych, w której bakurianie się specjalizowali. Planeta ta położona daleko od centrum galaktyki nie była dosyć znana, aż do czasu gdy zaatakowały ją siły gadziej rasy Sii-ruuk. Wysłana przez planetę prośba o pomoc została po bitwie o Endor przechwycona przez Rebeliantów, którzy postanowili wysłać w ten rejon swoją flotę. Sytuacja ta spowodowała, iż rządzące wciąż planetą siły imperialne musiały walczyć ramię w ramię z flotą Sojuszu co było dla nich nie do pomyślenia. Po odparciu Sii-ruuk na planecie wybuchło jednak powstanie skierowane przeciwko Imperium, doprowadziło to do przejścia planety pod rządy Nowej Republiki. Jej premierem została młoda senator Gaeriela Captison, która chcąc nie dopuścić do powtórzenia się inwazji od razu nakazała budowę floty obronnej. Dowodził nią później były imperialny oficer, który przeszedł na stronę Sojuszu - Pter Thanas. Cztery okręty tej floty już pod dowództwem admirała Ossilege'a spłaciły część długu zaciągnętego przez planetę wobec Sojuszu gdy 14 lat po zniszczeniu drugiej Gwiazdy Śmierci pomogły one Nowej Republice w zakończeniu rewolty jaka wybuchła w systemie koreliańskim.
Bespin
Bespin to znany na całą galaktykę gazowy gigant. Położona w pobliżu Koreliańskiego Szlaku Handlowego planeta często nazywana jest również chmurnym światem. Jej wnętrze stanowi płynne jądro, w którym panuje niebywale wysokie ciśnienie. Otacza je wewnętrzna warstwa, która przykryta jest z kolei chmurną powłoką o grubości około 1000 kilometrów. Właśnie w tej ostatniej istnieje tzw. życiodajna strefa, w której możliwa jest zwykła egzystencja wszelkich istot. Średnica Bespina wynosi około 118000 kilometrów. Planeta ma krótki czas obiegu, gdyż na wykonanie pełnego obrotu potrzebuje zaledwie 12 standardowych godzin. Z goła odmienna sytuacja dotyczy jednak długości jednego lokalnego roku, który na Bespinie liczy sobie, aż 14 standardowych lat. Jest to trzecia planeta swojego systemu posiadająca liczną grupę księżyców, wśród których najbardziej znanymi są bodaj bliźniacze Dudonna i H'gaard. Rdzennymi mieszkańcami tego specyficznego świata są takie istoty jak olbrzymie Beldony, Rawwki czy fosforyzujące algi. Bespin nie byłaby tak znana na całą galaktykę, gdyby nie złoża cennego gazu Tibanna unoszące się w atmosferze planety. Dzięki ich obecności powstało na tym świecie wiele lewitujących budowli takich jak kopalnie gazu, rafinerie, magazyny, bazy załadunkowe czy całe kompleksy przemysłowe, wśród których najbardziej znanym jest chyba wybudowane z inicjatywy Ecclessisa Figga Chmurne Miasto. Nie wszystkie inwestycje na Bespinie okazały się jednak trafne, przykładem może być tutaj gigantyczny kompleks górniczy Tibannopolis, który okazał się nie zyskowny i wkrótce potem opuszczony. Obecność gazu Tibanna nie jest jednak jedyną rzeczą czyniąca Bespin światem o dużej renomie. Planeta pełni bowiem także funkcję centrum hazardowego i turystycznego. To właśnie na Bespinie odbywają się największe galaktyczne turnieje w sabacca. Na tym gazowym świecie Callista Ming szkoliła się na rycerza Jedi, tutaj Aurra Sing polowała również na jednego z fałszywych Shi'ido podszywających się pod Kairna. To na tej planecie Han Solo wygrał od Landa słynnego "Sokoła Millenium", a ten drugi niedługo potem pozyskał same Chmurne Miasto. Najważniejsze w dziejach Bespina wydarzenia rozegrały się jednak trzy lata po zniszczeniu pierwszej Gwiazdy Śmierci, kiedy to Darth Vader z pomocą łowcy Fetta uwięził Hana Solo i księżniczkę Leię. Na pomoc przyjaciołom przybył wkrótce Luke Skywalker, w wyniku czego doszło do jego dramatycznego pojedynku z Mrocznym Lordem Sith. Luke stracił wówczas dłoń i dowiedział się, że Vader jest tak naprawdę jego ojcem. Mniej więcej siedem lat po śmierci Palpatine'a nad Endorem, Skywalker powrócił na Bespin, tym razem, by odszukać Streena, jednego z kandydatów do mającej powstać niedługo Akademii Jedi na Yavinie IV.
Byss
Jeden z najbliżej położonych środka galaktyki światów. Planeta Byss leży w systemie Beshqek, często nazywanym również Byss-Abyss ze względu na tworzące go dwie bliźniacze gwiazdy o tych nazwach. Niezmiernie trudno do niej trafić ze względu na duże skupisko gwiazd w Jądrze. Normalny dzień trwa na Byss 31 standardowych godzin, rok liczy natomiast 207 lokalnych dni. Jej powierzchnię pokrywają w większości tereny morskie i równinne. Byss posiada ciepły klimat, na jej powierzchni znajduje się też wiele ciepłych i spokojnych jezior, które w połączeniu z malowniczym błekitno-zielonym zachodem słońca tworzą urzekający widok. Od momentu, gdy planetę i trasę przelotu do niej odkryli bezpośredni zwierzchnicy Palpatine'a, jej koordynaty utrzymywano w ścisłej tajemnicy. Po pewnym czasie Palpatine uczynił Byss swoim prywatnym ośrodkiem wypoczynkowym. Przy okazji na planecie zbudowano również bazę szkoleniową i centra klonowe dostarczające Imperatorowi nowych ciał (zwłaszcza po jego śmierci pod Endorem). Z czasem na Byss zbudowano także miasto z imperialną cytadelą i olbrzymim kompleksem przeładunkowym. 13 lat przed bitwą o Yavin świat ten został otwarty dla innych istot. Ówczesne obietnice raju spowodowały, że w przeciągu następnych 20 lat na planetę trafiło wiele milionów istot, których siłę życiową Palpatine wykorzystywał następnie do swoich mrocznych eksperymentów. Jego działalność spowodowała, że cała planeta przesiąkła w końcu potęgą Ciemnej Strony Mocy. W czasie kontrofensywy odrodzonego Imperatora Byss została zaatakowana przez siły Nowej Republiki przy pomocy nowoczesnych robotów bojowych, szturm się jednak nie powiódł. Nieco później planeta uległa zniszczeniu w wyniku wymuszonego zderzenia superniszczyciela klasy Eclipse II z orbitalnym Działem Galaktycznym. Jego następstwem było całkowite zniszczenie powierzchni Byss, która stała się bezużyteczną i popękaną bryłą kamienia.
Coruscant
Koordynaty tej planety to 0-0-0, nie dziwi więc fakt, że od niepamiętnych czasów jest to świat będący stolicą galaktyki. Od zarania dziejów Coruscant nazywana jest centrum władzy, prawa, kultury i historii. Nie wszystkie okresy jej dziejów jednak to potwierdzają, gdyż z początku przez tysiąclecia znajdowała się ona pod władaniem brutalnej i krwawej rasy Taung toczącej nieustanne boje. Właśnie w miejscu gdzie odbyła się ogromna bitwa między Taungami i Zhell powstało później słynne miasto zwane Republic lub Imperial City. Po dziesiątkach tysięcy lat dzięki nieustannemu rozwojowi i ciągłemu zamieszkaniu powierzchnia Coruscant została pokryta kompleksami mieszkalnymi zwanymi monadami, halami, wieżami, pałacami i wszelkimi budynkami, wśród których z czasem wyrosły takie sięgające kilku kilometrów wysokości (najwięcej tych najwyższych znajduje się wzdłuż równika planety). Jedynymi rejonami, które oparły się zabudowie są Góry Manawai oraz czapy polarne, których brzegi od czasu do czasu rozmarzają i zamieniają się w morza. Prawdziwe oceany wysuszono bowiem lub skierowano do podziemnych jaskiń. Niezwykle charakterystyczny i wywołujący niezapomniane wrażenia (szczególnie nocą dzięki niezliczonym źródłom światła) krajobraz Coruscant sprawia wrażenie betonowej dżungli lub wielopoziomowego labiryntu, w którym hierarchia jest ściśle określona. Podczas gdy najwyższe partie planety zamieszkują najbogatsi w tych niższych gdzie stale panuje półmrok swoje domy mają mniej zamożni. Dodatkowo wyróżnić można jeszcze najniższy poziom Coruscant gdzie od tysiącleci nie dociera światło, miejsce to jest jednak schronieniem wielu mutantów, ghuli, granitoslugów, jastrzębionietoperzy, a nawet kanibalistycznych Cthonów, co powoduje, iż nikt rozsądny nie zapuszcza się w te rejony. Podobnie jak powierzchnia Coruscant tak i jej orbita wydaje się być zaśmiecona, znajduje się tam bowiem masa satelitów, stacji obronnych i skyhooków, a nie można także zapomnieć o potężnej gwiezdnej flocie stojącej na jej straży. Na tym centralnym wiecie galaktyki znajduje się wiele miejsc, które przyciąga jednak niezliczoną ilość turystów, są to np. Muzeum Galaktyczne, słynne Imperial City, Monument Plaza czy siedziba Senatu. W wczesnych dziejach, gdy rycerze Jedi nie byli jeszcze prześladowani, na planecie tej swoją siedzibę miała także Rada Jedi, znajdowała się tu też Świątynia gdzie szkolono młodych adeptów Mocy. Po powstaniu Starej Republiki Coruscant stała się oczywiście jej stolicą, znacznie później przemianowano ją jednak na stolicę Imperium, a po następnych kilkudziesięciu latach stała się ona centrum Nowej Republiki. Planeta symbolizowała wówczas jej zwycięstwo i słuszne idee. Na przestrzeni dziejów na Coruscant dochodziło do wielu interesujących wydarzeń, zarówno w skali makro - potężna bitwa z siłami Imperium Sith dowodzonymi przez Sadowa, jak i w skali mikro - morderczy i dramatyczny pościg Dartha Maula za osobami będącymi w stanie ujawnić skryty plan powrotu Sithów. Najważniejsze są chyba jednak zajścia z czasów upadku Imperium. Nie można bowiem przejść obok zdarzeń, które rozegrały się tutaj niedługo przed bitwą o Endor kiedy to zniszczeniu uległ ogromny pałac księcia Xizora, a wmieszani w to byli bohaterowie Rebelii. Nieco później świat ten stał się centrum walk pomiędzy Imperium a Nową Republiką, podczas których znacznie wyróżniła się słynna Eskadra Łotrów. To właśnie wówczas o mały włos nie doszło na Coruscant do wielkiej katastrofy, gdy uciekająca z planety Ysanne Isard rozpuściła groźny wirus Krytosa. Parę lat później próbujący dojść do władzy admirał Thrawn zablokował skutecznie tę planetę odcinając ją na pewien czas od reszty galaktyki. W następnych latach Coruscant było natomiast przedmiotem nieustannych bitw pomiędzy siłami Odrodzonego Imperium i Nową Republiką, a władza nad nią przechodziła wówczas z rąk do rąk. Ostatecznie znalazła się ona jednak pod władaniem Nowej Republiki i nawet zamach spowodowany przez Kuellera, którego efektem było zniszczenie sali obrad Senatu nie był w stanie tego zmienić. Sytuacja ta uległa zmianie dopiero 23 lata po klęsce Imperium nad Endorem. Inwazję na stolicę galaktyki przeprowadziła wówczas rasa obcych istot zwanych Yuuzhan Vongami. W przestrzeni kosmicznej nad Coruscant rozegrała się najpierw potężna bitwa z udziałem setek okrętów obu stron. Po przełamaniu obrony centralnego świata rozpoczęła się z kolei bezpośrednia inwazja na planetę. Miliardy dotychczasowych mieszkańców w pośpiechu opuszczały więc stolicę. Po przejęciu przez obcych kontroli nad centralnym światem, po raz pierwszy od tysiącleci zgasły wszystkie miejskie światła stolicy galaktyki. Z biegiem czasu Yuuzhanie zaczęli przekształcać ten unikalny świat na własny wzór i potrzeby. Rozprzestrzenili nieznane algi, które zaczęły obrastać budynki niezwykle przyspieszając ich rozpad, a przy okazji zanieczyszczając atmosferę planety. Przystąpili też do sprowadzania z orbity nieużytecznych stacji obronnych i satelit, których uderzenia o powierzchnię planety czyniły olbrzymie szkody. Powoli, ale systematycznie zaczęli również zmieniać orbitę Coruscant. Planeta zbliżyła się znacznie ku słońcu, przez co podniosła się temperatura i wilgotność. Parę tygodni od czasu inwazji, na powierzchnię byłej stolicy udało się przeniknąć drużynie, z mistrzem Skywalkerem na czele. Zadaniem jej członków było zbadanie sytuacji na Coruscant, a przede wszystkim zidentyfikowanie emanującego od niedawna źródła złej mocy. W efekcie natrafili oni na potężnego Lorda Nyaxa, zmodyfikowanego genetycznie osobnika, korzystającego z technik Ciemnej Strony Mocy, który przebudził się w wyniku ataku na Coruscant.
Dagobah
Jest to wyjątkowo mało znana i niegościnna planeta. Posiada wiele zróżnicowanych stref klimatycznych, dominują na niej jednak tereny podmokłe, bagna oraz mokradła. Spowita warstwą wiecznej mgły Dagobah jest centralnym światem swojego systemu. Dzień trwa na niej 23 standardowe godziny, a rok 341 lokalnych dni. Na planecie praktycznie w każdym miejscu czuć słodką woń i odór zgnilizny. Charakterystycznym widokiem są na niej gęste lasy składające się z zmumifikowanych gnarltree, które co warto podkreślić na początku swojej egzystencji są wędrującymi białymi pająkami. Uwagę przykuwa również na Dagobah najwyższy szczyt planety o nazwie Mount Dagger (później znany jako Góra Yody). Nie sposób pominąć również faktu, że na świecie tym, aż roi się od żywych istot. Wkrótce po rozpoczęciu czystki Jedi to właśnie na Dagobah ukrył się mistrz Yoda. Po kilku latach przybył na nią także bliżej nieznany Ciemny Jedi, który został pokonany przez Yodę. Zła aura, która po nim pozostała skutecznie niwelowała jednak emanującą z mistrza Jedi energię jasnej strony Mocy. Wiele lat później na Dagobah przybył również młody Luke Skywalker, który wkrótce potem pod okiem Yody rozpoczął szkolenie na rycerza Jedi. Przerwał je jednak i opuścił planetę, by powrócić na nią dopiero rok później. Skywalker odwiedził ten bagienny świat jeszcze dwukrotnie, wpierw na samym początku kampanii admirała Thrawna szukając cennych pozostałości po swoim mistrzu, a następnie wraz z ukochaną Callistą próbującą odzyskać kontrolę nad Mocą. Wiele lat później Dagobah odwiedził też młody Anakin Solo szkolący się wówczas w Akademii Jedi na Yavinie IV.
Dantooine
Dantooine to niezwykle dziewicza i nie zagospodarowana planeta. Posiada umiarkowany klimat, a na jej powierzchni (dokładnie wybrzeżach) żyją jej rdzenni mieszkańcy. Ten bardzo prosty lud przez lata nie ewoluował i zatrzymał się na raczej prymitywnym etapie rozwoju. Ich ilość jest przy tym tak znikoma, że niektórzy uznają Dantooine za nie zaludnioną. Jej powierzchnia wydaje się być rajem, najczęstszym widokiem są bowiem stepy o kolorze oliwkowym i równiny, na których rosną lawendowe trawy. Nie można nie wspomnieć także o wzgórzach, licznych akwenach wodnych oraz lasach, na które składają się drzewa blb o ostrych kolcach. Te niezwykłe warunki sprawiły, iż tysiące lat przed wybuchem galaktycznej wojny domowej mistrz Jedi Vodo-Siosk Bass zdecydował się szkolić na niej swoich uczniów wśród, których był Exar Kun. Znacznie później Dantooine służyła Rebelii jako baza, lecz szybko ją opuszczono. Podczas przesłuchania na Gwieździe Śmierci księżniczka Leia kłamiąc, wskazała ją jako wciąż aktualne miejsce położenia bazy Rebelii. Świat ten uniknął wówczas zniszczenia, gdyż śmiercionośna broń Imperium znajdowała się zbyt daleko. 11 lat później na ten uroczy glob przesiedlono kolonistów z Eol Sha, niezbyt długo cieszyli się oni jednak nowym domem gdyż admirał Daala zrównała ich kolonię z ziemią. Największą sławę Dantooine zyskała jednak 21 lat po bitwie o Endor gdy na jej powierzchni doszło do dużej bitwy pomiędzy siłami Nowej Republiki i uciekinierami, a wojskami rasy Yuuzhan Vong, która zakończyła się ucieczką tych pierwszych.
Endor
Jeden z najsłynniejszych światów w dziejach galaktyki, na orbicie którego rozegrała się historyczna bitwa zakończona klęską sił Imperium, zniszczeniem drugiej Gwiazdy Śmierci i zarazem śmiercią Imperatora Palpatine'a. Jest to drugi z dziewięciu księżyców orbitujących wokół srebrzystego gazowego giganta o nazwie Endor. Satelita ten najczęściej zwany jest Leśnym, później przyjęło się nazywać go identycznie, jak planeta wokół której orbituje. Księżyc ma stosunkowo niską grawitację, dzień trwa na nim 18 godzin, wraz z planetą okrąża on słońce systemu w 402 standardowe dni. Dzięki małemu nachyleniu osi obrotu i regularnej orbicie, panuje na nim łagodny, umiarkowany klimat i niezwykle dogodne warunki do życia. Większość jego terenów porastają lasy składające się z nieprzeciętnie wysokich (nawet do 300 metrów) drzew. Czymś normalnym są również na Endorze rozległe sawanny, morza i jeziora oraz wysokie pasma górskie. Wspomniane wcześniej dogodne warunki, umożliwiły przez tysiąclecia rozwój wielu gatunków istot, mniej bądź więcej inteligentnych. Wyróżniają się wśród nich olbrzymie i przypominające trolle Goraxy, niebezpieczne Duloki, superszybkie Teeki, małe gryzonie Ruggery, dzikowilczki, utalentowani muzycznie Yuzzumowie i przede wszystkim nieduże, porośnięte sierścią i przypominające misie Ewoki. Przedstawiciele ostatniego z wspominanych gatunków są stosunkowo prymitywni i żyją na w położonych na drzewach wioskach. To właśnie dzięki ich pomocy żołnierze Sojuszu w odpowiednim czasie przejęli jednak generator pola siłowego osłaniającego drugą Gwiazdę Śmierci, a następnie go wysadzili. Znacznie wcześniej, bo krótko po słynnej blokadzie Naboo, na Leśnym Księżycu pojawiła się łowczyni nagród Aurra Sing, by przyjąć jedno z swoich nowych zleceń. Wiele lat później Imperium w tajemnicy wybrało orbitę tego naturalnego satelity na miejsce budowy drugiej Gwiazdy Śmierci. Pięć lat po jej zniszczeniu Nowa Republika ustabilizowała z kolei na Endorze placówkę handlową. Wkrótce potem na orbicie księżyca Leia Organa spotkała się z Khabarakhem, przedstawicielem rasy Noghri polującej z rozkazu admirała Thrawna na rodzeństwo Skywalkerów.
Geonosis
Stosunkowo mało znana planeta, która odegrała jednak olbrzymią rolę w galaktycznej historii. Geonosis leży w pobliżu Trasy na Korelię, niecały parsek od słynnej Tatooine. Planeta jawi się malowniczo z przestrzeni kosmicznej jako pomarańczowy glob otoczony majestatycznym pasem asteroid. Mimo to jest ona bardzo niegościnnym światem o niebie i powierzchni skąpanych w odcieniach czerwieni. Na Geonosis dominują rozległe tereny pustynne i kamieniste równiny, często występują na niej również silne burze piaskowe, które skutecznie uniemożliwiają kontakt z planetą. Długotrwałe i niszczycielskie działanie wiatru wytworzyło wiele kanionów, a także stromych wzgórz i gór. W tak trudnych warunkach ekologicznych wyewoluowała jednak inteligentna, insektoidalna rasa Geonosian, często nazywana po prostu Geo. Jej przedstawiciele żyją w systemie kast o ściśle określonej hierarchii. Zamieszkują górne partie szpiczastych, skalnych wież przypominających olbrzymie stalagmity. Dorównują wzrostem przeciętnemu człowiekowi, mają cienką, chitynową skórę oraz pociągłą, trójkątną głowę. Ich nogi i palce zakończone są trzema dużymi palcami o ostrych pazurach. Geonosianie porozumiewają się w dziwnej, przypominającej mlaskanie mowie. Należy również zaznaczyć, że osobnicy uprzywilejowani przez naturę zostali wyposażeni w duże skrzydła umożliwiające doskonałe latanie. Oprócz powyższego gatunku do trudnych warunków panujących na Geonosis dopasowały się również zwierzęta. Podróżując po planecie można natknąć się np. na olbrzymiego, pająkowatego Acklaya, drapieżnego Massiffa czy pokrytego sierścią węża Sand Snake. W dobie schyłku Starej Republiki Geonosis stała się główną bazą tzw. Ruchu Separatystycznego, zarządzanego przez Hrabiego Dooku. W głębokich jaskiniach znajdowały się wówczas olbrzymie, zautomatyzowane fabryki produkujące droidy wojenne. Dziesięć lat po blokadzie Naboo, na Geonosis trafił mistrz Jedi Obi-Wan Kenobi. Gdy wpadł on w sidła hrabiego, na pomoc ruszyło mu dwustu rycerzy Jedi, którzy stoczyli nierówną walkę na geonosiańskiej arenie straceńczej. Wkrótce potem pojawiła się potężna armia klonów Republiki, w wyniku czego doszło do bitwy słusznie ochrzczonej mianem początku słynnych, galaktycznych Wojen Klonów.
Hoth
Powyższy glob przypominający z przestrzeni kosmicznej śniegową kulę jest szóstą planetą swojego systemu. Hoth okrąża odległą, błękitną gwiazdę i posiada trzy naturalne księżyce. W pobliżu orbity tego świata znajduje się duży pas asteroid powstały prawdopodobnie w wyniku zderzenia dwóch planet. Wiele pochodzących z niego asteroid jest często przyciąganych przez planetę, po czym spadają one na jej powierzchnię jako meteoryty. Sama Hoth to śnieżny i mroźny świat posiadający mglistą atmosferę. Czymś normalnym jest na nim temperatura dzienna oscylująca w granicach 30 stopni poniżej zera. Zwyczajnym zjawiskiem na tej planecie są również silne wiatry tworzące często potężne śnieżne zamiecie. Występująca na Hoth spora aktywność sejsmiczna nieustannie tworzy też jaskinie i tunele prowadzące w głąb powierzchni planety. Pomimo niedogodnych warunków, do życia na tym lodowym świecie zdołało przystosować się jednak kilka istot np. Wampy, Tauntany, małe gryzonie czy lodowe robaki. Hoth została odkryta przez Luke'a Skywalkera, który natychmiast zaproponował władzom Sojuszu wybudowanie na jej powierzchni nowej bazy. Nikt nie przewidywał wówczas, że powyższa planeta szybko stanie się miejscem największej klęski Rebelii. 3 lata po bitwie o Yavin, tuż po zakończeniu budowy Bazy Echo Imperium odkryło bowiem, że Hoth jest nowym schronieniem Rebeliantów. Następstwem tego faktu była potężna bitwa lądowa zakończona dramatyczną ucieczką Rebeliantów z planety i całego systemu. Ponad trzydzieści lat przed tym faktem na Hoth pojawiła się łowczyni Aurra Sing tropiąca wówczas Kairna i jego fałszywych bliźniaków Shi'ido. W pobliżu tej niegościnnej planety z inicjatywy Hutta Durgi konstruowano również superbroń zwaną Mieczem Ciemności. Mniej więcej w tym samym czasie Hoth ponownie odwiedził także Luke Skywalker. Towarzyszyła mu wówczas Callista Ming szukająca sposobu na odzyskanie kontroli nad Mocą.
Kamino
Bardzo odległy świat położony tuż poza granicami Zewnętrznych Rubieży, około dwunastu parseków na południe od Labiryntu Rishi. Nieznana większości mieszkańców galaktyki Kamino, to samotna, skryta w gęstych chmurach planeta. Jej powierzchnia zdominowana jest przez rozległe i burzliwe oceany, a suchy ląd ogranicza się na niej wyłącznie do kilku skromnych wysepek. Deszczowy klimat sprawia, że na Kamino panują ciągle ulewne burze i potężne sztormy. Mimo tak niegościnnych warunków planetę zamieszkuje inteligentna rasa, której przedstawiciele znani są przede wszystkim z swoich zdolności klonerskich. Kulturalni, łatwowierni i zamknięci w sobie Kaminoanie nabyli bowiem wiedzę pozwalającą im dowolnie manipulować i modyfikować geny innych istot. Posiadają charakterystyczny wygląd zewnętrzny - są wysokimi, bardzo szczupłymi istotami o długiej szyi. Mają przy tym duże, okrągłe i szkliste oczy, umożliwiające widzenie w wielu spektrach oraz bardzo jasną skórę. Istnieją domysły, iż Kaminoanie nie są wynikiem naturalnej ewolucji, lecz zmodyfikowaną genetycznie rasą, dotychczas nie udało się jednak tego potwierdzić. Przedstawiciele tego gatunku mieszkają w wybudowanych przez siebie, charakterystycznych miastach położonych ponad poziomem morza. Wspierają się one na wysokich i cienkich kolumnach, które skutecznie opierają się niszczycielskiej potędze wiatru i wody. Stolicą Kamino od lat niezmiennie pozostaje Tipoca City, biała metropolia, w której urzęduje minister planety, i w której u schyłku Starej Republiki znajdowały się wielkie centra klonowe. Oprócz Kaminoan planetę bezkresnych mórz zamieszkuje również wiele gatunków zwierząt, takich jak ryby Rollerfish rezydujące w górnych partiach oceanów, długie i drobne Sea Eel czy Sea-mouse, które wyewoluowały na lądzie, by później zadomowić się w morzach. Należy odnotować, że to właśnie na Kamino wyhodowana została potężna armia klonów dla Republiki, która po raz pierwszy użyta została w bitwie na Geonosis, starciu otwierającym Wojny Klonów. Dziesięć lat po blokadzie Naboo, o istnieniu tejże armii dowiedział się mistrz Jedi Obi-Wan Kenobi, który przybył na Kamino w poszukiwaniu łowcy nagród zamieszanego w zamachy na senator Amidalę. Ku swojemu zdziwieniu dowiedział się on wówczas, że zamówienie na klony złożył mistrz Sifo-Dyas, a genetycznym wzorem jej członków został łowca Jango Fett, z którym Kenobiemu przyszło stoczyć następnie widowiskowy pojedynek

Dane te zostały zaczerpnięte z serwisu Info Star Wars


Buttony











Sonda

Który epizod uważasz za najlepszy?
Status i Toplista

stat4u

STAR WARS Toplista
Licznik

Status GG

4317677
by MrJedi